Pendidikan Tamadun Mesir

Pendidikan dalam zaman tamadun Mesir purba telah wujud sejak 1000 tahun sebelum Masihi lagi atau lebih ketara pada Zaman Pertengahan Mesir, Pendidikan pada masa itu terbahagi kepada peringkat rendah dan menengah. Ia dikelolakan oleh golongan agama. Dalam erti kata lain, sekolah terletak dalam kuil yang juga dikenali sebagai ‘Sekolah Kuil’ yang dikatakan ada kaitan dengan rumah kehidupan ( maksud rumah kehidupan ialah bangunan yang di dalamnya disimpan dan tempat menyalin buku). Sekolah dalam tamadun Mesir purba hanya untuk orang lelaki sahaja. Sekolah banyak terdapat di Memphis dan Thebes. Selain dari padri, tenaga pengajar juga terdiri daripada penulis yang ingin menambahkan pendapatan. Walau bagaimanapun kebanyakan kanak-kanak Mesir tidak suka ke sekolah. Kebanyakan mereka lebih gemar belajar berniaga daripada bapa mereka. Kanak-kanak perempuan pula menolong ibu membuat kerja-kerja rumah. Bagi anak-anak kaum bangsawan, mereka diberi pelajaran di rumah. Bila mereka remaja, mereka didedahkan dengan pelajaran intelektual, sosial dan rohani oleh orang dewasa untuk menjaga reputasi sebagai orang yang lebih pandai.Tujuan pendidikan ialah menyediakan dan memberikan berbagai pelajaran tentang kehidupan sehari-hari. Mata pelajaran yang dipelajari ialah matematik, mekanik, binaan, ukiran, lukisan, muzik dan lain-lain lagi. Pada peringkat Pendidikan Rendah, umur 6 tahun merupakan permulaan bagi seseorang kanak-kanak menimba ilmu. Mereka belajar selama 6 jam sehari sama ada di rumah ( guru dijemput datang) atau dihantar ke sekolah. Pendidikan peringkat ini meluas sekali di Mesir. Ada ramai guru yang sanggup mengajar secara sukarela dan telah berpuas hati dengan mendapat ganjaran yang sedikit. Pelajaran yang diajar ialah membaca, menulis, dan mengira ..Mereka mempelajari tiga bentuk tulisan Mesir dengan cara menyalin sahaja. Alat yang digunakan untuk menulis ialah batu atau kepingan kayu yang diseliputi plaster yang boleh dibasuh (guna semula)
Pada peringkat Pendidikan Tinggi, hanya golongan bangsawan dan atasan sahaja yang berpeluang belajar pada peringkat ini.Kanak-kanak yang berusia 9 dan 10 tahun layak untuk memasuki peringkat tinggi ini.Pusat pendidikan ialah di kuil-kuil yang terrdapat di bandar-bandar. Antara kuil yang masyhur ialah Minfitah, Ra’, Amoon dan Musion. Musion merupakan sebuah sekolah tinggi di Iskandariah dan menjadi tumpuan ahli falsafah dan ulamat dari Timur Tengah dan Greek. Tujuan pendidikan peringkat tinggi ini ialah untuk membolehkan penuntutnya menjalankan tugas sehari-hari di samping mendapat ilmu dalam bidang pertukangan tangan dan kesenian. Penekanan diberi kepada pelajaran tentang bagaimana hendak menulis surat, dokumen undang-undang dan belajar mata pelajaran Sejarah, Kesusasteraan, Agama, Bahasa, Ukuran, Kejuruteraan, Geografi, Simpan kira, Matematik, astronomi dan Perubatan. Bukti menunjukkkan bahawa peperiksaan telah diadakan tapi tidak pasti di peringkat mana. Penuntut-penuntut akan mengambil pelajaran yang ada kaitan dengan kecenderungan atau minat mereka. Umpamanya, jika mereka meminati bidang kesusasteraan, mereka akan belajar tulisan-tulisan Mesir purba seperti Hiroglafi, Hiratiqi dan Demotiqi di samping Ilmu Falsafah dan Undang-undang. Bagi yang meminati lapangan teknikal.. mereka haruslah mempelajari Ilmu Matematik, ilmu berkaitan dengan alat-alatan, Sejarah dan Agama. Bagi yang meminati bidang perubatan, mereka akan belajar Ilmu tubuh Badan, Jampi dan Sihir. Penuntut yang meminati bidang agama, mereka akan mendalami kitab-kitab suci, hukum-hukum agama, Ilmu Falak dan Matematik. Bagi pelajar yang tidak mampu, mereka hanya mengambil satu atau dua mata pelajaran sahaja. Pelajar yang miskin boleh mencari penaja dari kalangan orang kaya ubagi membiayai pelajaran mereka.
Dalam soal menuntut ilmu ini, seseorang kanak-kanak itu dikehendaki belajar menulis dan membaca. Oleh kerana tulisan Mesir purba merupakan lambang-lambang, bagi menguasai tulisan tersebut kanak-kanak itu belajar dengan cara meniru tulisan gurunya dengan menggunakan papan batu. Apabila mereka mencapai tahap mahir barulah mereka menggunakan kertas.Sebagai latihan, kanak-kanak itu dikehendaki menyalin rangkap-rangkap syair, potongan hikayat-hikayat lama, ayat-ayat dari kitab-kitab suci dan lain-lain lagi. Penuntut-penuntut itu dilayan dengan keras. Pelajar yang mengabaikan tugasan akan dihukum dengan berbagai siksaan seperti dirotan atau dibelantan. Guru-guru pula bersifat bengis. Dengan kesalahan yang kecil sahaja pelajar itu akan ditengking dan dimaki hamun. Bagi kaum wanita, mereka hanya berpeluang belajar membaca, menulis dan mengira pada peringkat rendah sahaja. Bagi wanita golongan atasan, mereka didedahkan dengan pelajaran urusan rumah tangga. Lulusan peringkat tinggi itu akan menjadi juru tulis, pengarang dan pedagang. Menjadi juru tulis merupakan profesyen yang dipandang tinggi di Mesir kerana kebanyakan penduduk Mesir adalah buta huruf dan juga kerana sistem kerajaan masa itu yang mementingkan penyimpanan rekod. Juru tulis ini bekerjaan dengan kerajaan dan diberi gaji yang tinggi.