Agama Tamadun Indus / india

Agama yang paling terkenal di India ialah agama Hindu. Hinduisme dianggap sebagai agama yang tertua di dunia. Ia berusia lebih dari 3000 tahun yang muncul pada Zaman Veda (2000SM hingga 1000SM) di India.Ia muncul hasil dari percampuran orang di Lembah Indus dengan orang-orang Aryan. Orang-orang Aryan dari Asia Tengah telah membawa bersama-sama kebudayaan dan kepercayaan mereka apabila mereka pergi ke India. Asimilasi antara orang-orang Aryan dan orang-orang di Lembah Indus itu telah mencetuskan agama Hindu ini. Agama ini tidak mempunyai pengasas dan kitab suci tetapi setengah-setengah penganut agama ini menganggap Bhagavadgita sebagai kitab suci mereka. Walau bagaimanapun buku yang tertua tentang agama Hindu ialah Veda ( yang bermaksud Buku Pengetahuan) yang ditulis sekitar tahun 1500 SM oleh orang-orang Aryan dalam bahasa sanskrit. Ia terdiri dari 4 kitab iaituSamhita/Rig Veda, Sama Veda, Yajur Veda dan Atharva Veda. Bandar suci penganut agama ini ialah Benares/ Varanasi, manakala sungai yang dianggap suci ialah Sungai Ganges. Hinduisme merupakan satu sistem kepercayaan dan upacara. Ia lebih berbentuk satu cara kehidupan dari agama. Penganut agama ini memuja 3 dewa iaitu Brahma ( Dewa Pencicpta), Vishnu (Dewa Pelindung) dan Siva (Dewa Pemusnah). Bentuk Hinduisme yang terawal ialah Brahmanisme yang diwujudkan oleh golongan Brahmin/sami. Hinduisme juga memberi peraturan-peraturan dan undang-undang tertentu sebagai petunjuk kepada tingkah laku penganut-penganutnya. Matlamat utama penganutnya ialah untuk mencapai Nirvana atau Moksha yang membolehkan mereka bersatu dengan tuhan/Dewa Brahma. Ia boleh dicapai melalui kehidupan yang sederhana. Sebab itulah mereka percaya kepada kelahiran semula. Sistem kasta atau varna adalah unsur yang dipentingkan dalam agama ini. Ia dibawa oleh orang Aryan. Melalui sistem ini manusia dibahagikan kepada kelas perwira atau aristokrasi ksyatriya), kelas sami (brahmin) dan kelas rakyat biasa (sudra). Kemudian kelas itu menjadi 4 pula iaitu ksyatriy, brahmin, Vaisya (pedagang) dan sudra. Kelas pariah adalah kelas yang terkeluar dari 4 kelas tersebut dan amat dipandang hina. Agama yang kedua yang dianut di India ialah agama Buddha yang lahir pada kurun ke-6 SM. Ia lahir di India. Pengasasnya ialah Siddhartha Gautama. Ia sebenarnya dilahirkan dalam kelas ksyatriya dan dibesarkan sebagai seorang Hindu tetapi apabila beliau melihat kematian, penyakit dan kehidupan seorang pendita,timbul satu kesedaran dalam diri beliau iaitu kebahagiaan boleh dicapai hanya melalui pertapaan dan agama. Beliau dikatakan memperoleh kebenaran setelah bertapa selama 45 hari di bawah pokok bodi di Beneres.Selepas itu beliau diberi gelaran Buddha ( yang bererti Pemberi Cahaya). Hari Wesak merupakan upacara penting agama ini. Beliau menyebarkan agama ini selama 45 tahun sebelum meninggal dunia.
Buddha telah memperkenalkan sangha (masyarakat biara). Sami-sama dalam sangha hidup dengan derma penganut-penganutnya. Ajaran ini tidak mementingkan kasta dalam kehidupan. Pengikut-pengikut Gautama telah meletakkan Gautama sebagai tuhan walaupun Gautama tidak pernah menganggap dirinya seperti itu. Pengikut-pengikutnya telah menyebarkan ajarannya selepas kematiannya. Ajarannya telah banyak diubahsuai hingga timbul beberapa aliran seperti Hinayana (lebih asli dan dipraktikkan oleh penganut di India) dan Mahayana (aliran yang disebarkan ke seberang laut).Menurut Buddha, seseorang itu perlu memahami 4 Kebenaran Mulia untuk memahami kehidupan iaitu:
1. Kehidupan adalah berkenaan dengan kesengsaraan dan kesakitan.
2. Kesakitan dan kesengsaraan adalah akibat daripada perasaan iri hati.
3. Kesakitan dan kesengsaraan akan hilang jika manusia menghapuskan hawa nafsu mereka.
4. menerangkan cara-cara untuk menghapuskan hawa nafsu iaitu dengan mengikuti 8 Bahagian dalam Jalan-Jalan Kesucian iaitu:
i.. Kepercayaan yang benar
ii. Usaha yang benar
iii. Ingatan yang benar
iv. Perbuatan yang benar
v. Ketekunan yang benar
vi. Fikiran yang benar
vii. Kehidupan yang benar
viii. Pertuturan yang benar
Agama ini juga percaya kepada kelahiran semula dan nirvana (peringkat yang paling bahagia) menjadi matlamat penganut-penganutnya. Buddha juga mengajar tentang ahimsa ( tidak boleh memusnahkan/merosakkan segala benda hidup. Asoka dari Empayar Maurya adalah raja India yang paling bertanggungjawab menyebarkan agama ini ke luar India iaitu ke Sri Lanka dan dari Sri Lanka disebarkan ke Asia Tenggara, Tibet, Jepun dan China.