Pentadbiran Tamadun Graeco-roman

Bagi negara Graeco-Roman (gabungan Rom, Etruscan dan Yunani) , sebelum menjadi sebuah republik iaitu ketika diperintah oleh raja , sistem pentadbirannya adalah berpusat yang dikatakan begitu berkesan , berlanjutan hingga berpuluh-puluh keturunan dan bangsa dengan bahasa-bahasa yang berlainan. Kerajaan Rom telah mengasaskan undang-undang yang dikenali sebagai Kod Undang-undang Rom yang diasaskan pada zaman Justinian. Rakyat disatukan di bawah undang-undang ini dan tidak terdapat diskriminasi tindakan undang-undang terhadap pesalah. Apabila negara ini mula membentuk empayar, kawasannya menjadi sangat luas iaitu sehingga merangkumi sebahagian besar kawasan laut Mediterranean. Oleh itu setiap daerah di bawah Rom diletakkan gabenor untuk mentadbir wilayah tersebut. Pada zaman pemerintahanAugustus, beliau telah memperkemaskan pentadbiran sebaik sahaja menjadi pemerintah dengan mewujudkan lebih banyak jabatan. Augustus menggantikan gabenor-gabenor wilayah yang tidak menjalankan tugas dengan baik dengan pegawai-pegawai yang dilantik oleh maharaja dan bertanggungjawab terus kepada gabenor. Sesungguhnya Augustus mewujudkan satu sistem birokrasi yang cekap di merata Eropah. Bukan semua wilayah Rom diletakkan secara langsung di bawah pentadbiran Augustus dan agen-agennya. Wilayah yang tidak memerlukan perhatiannya di biarkan di bawah pentadbiran pegawai-pegawai rasmi negeri. Pentadbiran augustus boleh dibahagikan kepada 3 bentuk pentadbiran iaitu peranan maharaja, pentadbiran di peringkat wilayah dan pentadbiran munisipal.
Pentadbiran wilayah terletak di bawah gabenor. Mereka berkhidmat sebagai prokonsul dan dibantu oleh beberapa orang pegawai bawahan. Perlantikan direstui oleh senat. Namun begitu, kuasa mutlak masih tetap di tangan Augustus. Di bawah pentadbiran wilayah ini, wang yang diterima dari pusat diagihkan kepada tentera (legion), pasukan tentera tambahan wilayah dan pencen juga diberikan kepada tentera bersara. Wang ini berpunca daripada perbendaharaan khas yang ditadbir oleh Augustus dan sebahagiannya pula daripada hartanya sendiri dan cukai awam. Satu lagi sumbangan penting augustus ialah tindakannya selalu menghantar tentera untuk membina jalan dan jambatan. Dia juga menempatkan sebuah angkatan kecil untuk mengawal perairan daripada ancaman lanun. Di negeri-negeri tertentu yang dijajah, kuasa pentadbiran tempatan dikekalkan. Di Asia Kecil umpamanya, mengekalkan sistem negara penampan dan kerajaan-kerajaan naungan tidak menimbulkan masalah. Dasar-dasar Augustus menyebabkan dia mula disembah bagaikan tuhan di merata empayarnya. Di semua wilayah termasuk Greek, Asia Kecil, Syria dan kawasan-kawasan lain didirikan patung yang menyerupai Augustus bersama-sama dengan tuhan-tuhan lain. Kedudukan Augustus disamakan dengan tuhan-tuhan tradisi Rom. Bagi pentadbiran munisipal pula, dua unit pentadbiran tempatan yang penting iaitu civitas dan villa diwujudkan. Civitas adalah sebuah pusat pentadbiran bandar yang menikmati kebebesan kerajaan sendiri, manakala villa pula adalah estet golongan bangsawan. Kebanyakan pentadbir kerajaan adalah daripada golongan bangsawan villa.