Pentadbiran Tamadun Arab

Di negara Arab, pentadbirannya jelas sekali berbentuk pentadbiran pusat. Ini dapat dilihat dalam pemerintahan kerajaan Yaman dan Hijaz. Di Yaman, kerajaan yang paling terkenal ialah Kerajaan Saba’ (955SM-115SM). Pusat pemerintahan kerajaan ini di Sarwah yang kemudian dipindahkan ke Ma’rib. Kerajaan ini terkenal dengan sistem pemerintahan bercorak demokrasi. Kerajaan ini didokong oleh rakyat yang kuat dan berani Kerajaan ini menjadi masyhur semasa pemerintahan Ratu Balqis. Sistem pemerintahannya amat teratur dan hak politik diberi kepada semua golongan termasuk hamba.. Saba’ ada melakukan usaha-usaha penaklukan ke atas kawasan sekitar tetapi kerajaan ini tidak .begitu terkenal sebagai kuasa penakluk. Selepas kerajaan Saba’ jatuh, kerajaan di Yaman ini diganti oleh Kerajaan Himyar(115SM-525TM). Kerajaan Himyar lebih mementingkan usaha-usaha perluasan kuasa.Ia bukan sahaja menjajah kawasan sekitar bahkan menguasai jajahan-jajahan Parsi seperti Iraq dan Khurasan serta kawasan-kawasan yang berhampiran dengan Sungai Jihun da membina bandar Samarqand. Secara umumnya, kerajaan-kerajaan di Yaman lebih menekankan pemerintahan berpusat kerana mempunyai raja yang kuat untuk menguasai seluruh kawasan pemerintahannya dan mempunyai sokongan yang kuat daripada pembesar-pembesarnya.. Kerajaan Hijaz di Arab Tengah yang tidak mempunyai kawasan taklukan lebih merupakan kerajaan berpusat yang diperintah oleh kabilah. Kabilah yang mula-mula memerintah Mekah ialah puak Amaliqah, diikuti oleh puak Jurhum dan Quraisy. Semasa pemerintahan Quraisy, pentadbiran Mekah begitu teratur dengan penubuhan beberapa buah jabatan dengan fungsi-fungsi tersendiri. Kerajaan-kerajaan di Arab Utara lebih merupakan kerajaan penampan Rom dan Parsi (ditubuhkan oleh Rom dan Parsi untuk kepentingan masing-masing ). Kerajaan-kerajaan seperti Kerajaan Ghassan, Hirah, Nabatean dan Anbar dikawal oleh Rom dan Parsi.